Eenvoudiger, doelmatiger en makkelijker?

Welke uitdagingen zijn er bij het verbeteren van de kwaliteit? Daarover gingen specialisten, verzekeraars en patiëntenorganisaties op donderdagmorgen in gesprek.

Verantwoording
Marcel Daniëls is voorzitter van de Raad van Kwaliteit en bestuurslid van de Federatie Medisch Specialisten. Hij stelde dat artsen vooral geïnteresseerd zijn in de vraag hoe de beschikbare data kan worden ingezet voor het verkrijgen van zowel spiegelinformatie als informatie over zorguitkomsten. 'Maar daar is een component bijgekomen, die van de verantwoording. Specialisten willen niet weglopen voor het afleggen van verantwoording, maar vinden dat de registratie nu te veel naar die kant dreigt door te slaan.'

Excelleren
Hij schetste een toekomstbeeld waarin over tien jaar de vraag welk ziekenhuis goed is en welk minder goed niet meer relevant is. Door registraties en het leren van best practices vallen de verschillen in kwaliteit weg, hoopte Daniëls. Alle ziekenhuizen zullen top zijn. 'Dan kunnen specialisten zich volledig richten op spiegel- en uitkomstinformatie.' Dagvoorzitter Tom van 't Hek, refererend aan zijn tijd als hockeycoach: 'Ik heb nog nooit een competitie gezien waarbij alle ploegen het beste waren!' Daniëls verduidelijkte zijn standpunt door te zeggen dat ziekenhuizen moeten strijden om plek 1, 2 en 3. 'Niet iedereen kan de beste zijn. Je ziet nu al dat ziekenhuizen activiteiten afstoten waarin ze niet kunnen excelleren.'

Versnippering
Marianne Lensink stelde zich als directeur van Zorgverzekeraars Nederland bescheiden op. 'Verzekeraars hebben betekenisvolle kwaliteitsinformatie nodig om goed te kunnen inkopen voor de klant. Maar de zorgaanbieders blijven bepalen wat goede kwaliteit is.' Ze vond enerzijds dat Nederland met de DICA-registraties op de goede weg is, en daar in het buitenland erkenning voor krijgen. Maar er blijven genoeg uitdagingen. Lensink: 'Er is te weinig efficiëntie en de doelmatigheid van de registraties laat soms te wensen over. Ze zijn duur, maar we weten de exacte kosten niet. Die liggen tussen 75 en 165 mln euro. Met meer dan 150 patiëntregistraties is er een grote versnippering en wordt te weinig naar schaalvoordelen gestreefd. We moeten veel meer samenwerken.'

Samen verder
Scandinavië loopt voorop met één centraal registratiesysteem, waarbij de inhoudelijke expertise gewaarborgd is. Dat is één van de scenario's die ZN ook voor Nederland voorziet. Maar er zijn meer opties. Lensink pleitte ervoor dat de weg naar de toekomst vooral gezamenlijk bewandeld zal worden. Tripartiet overleg tussen artsen, verzekeraars en patiënten, en tripartiete afspraken! Sprekend namens haar eigen achterban: 'Het zou fijn zijn als er in de spreekkamer niet meer gezegd wordt: "Ik zou wel willen, maar ik mag niet van de zorgverzekeraar". We hebben er meer aan als we met zijn allen uitdragen hoe mooi het stelsel in Nederland is en welke kansen het biedt.'

Meer openheid
Hierna nam Dianda Veldman (NPCF) namens de patiëntenverenigingen het woord. Ze hield een pleidooi voor meer betrokkenheid van de patiënt. Daarvoor is meer transparantie nodig van artsen, die kwaliteitsinformatie moet delen. Veldman verwacht daar veel van: 'Toen kwaliteitsinformatie in Zweden in 2007 niet alleen onder medici maar met iedereen gedeeld moest worden, schoot de kwaliteit van zorg omhoog.' De NPCF werkt zelf aan transparantie met onder meer de Zorgkaart Nederland. 'Maar dit is subjectieve informatie van de patiënt. We maken ook objectieve vergelijkingshulpen. Hiervoor is DICA belangrijk.'

Wat wil de patiënt?
Volgens Veldman staan de kwaliteitsregistraties op een kruispunt. De NPCF vindt dat ontwikkelingen te traag gaan, er snel meer aandoeningen in de DICA-registraties moeten komen en er ketenbreed geregistreerd moet worden. 'En wat is het jammer als een dokter in een gesprek met een patiënt steeds iets moet invoeren in de computer! De registratielast moet omlaag!' Veldman vindt dat de samenwerking tussen alle partijen geïntensiveerd dient te worden maar dat ook patiënten zich bewuster moeten worden van hun rol in de spreekkamer.  

Applaus voor ICT
In de discussie die volgde kwamen de partijen nog niet volledig tot elkaar. Marcel Daniëls wilde enerzijds meer tempo maken, maar wees anderzijds op het belang van zorgvuldigheid.  'En er zijn zoveel verschillende soorten patiënten. Het is moeilijk daar een standaard voor te maken.' Marianne Lensink pleitte voor vereenvoudiging van de registraties. En is Zweden echt altijd het beste jongetje van de klas? Dianda Veldman: 'Zweden doet spannende dingen, maar betrekt daar opvallend weinig de patiënt bij. Dat doen we in Nederland beter.' Marcel Daniëls kreeg applaus toen hij zich liet ontvallen dat er nu snel een eenduidig ICT-systeem moet komen. De computer is voor de arts kennelijk lang niet altijd een bondgenoot.

DICA zoekt nieuwe collega's. Bekijk onze vacatures op onze website.

mojoimagealt-3859-alt