DICA congres 2017
 

2014 ‘Meer patiënt, minder protocol in kwaliteitsregistratie’

‘Meer patiënt, minder protocol in kwaliteitsregistratie’

Volgens Tom van ’t Hek, dagvoorzitter van het DICA-congres 2014, lijden we aan het ‘Benny Neyman’-syndroom. ‘We willen wel betaalbare goede zorg in Nederland, maar weten niet hoe’. De plenaire openingssessie van het drukbezochte congres liet een eenduidig pleidooi zien voor méér luisteren naar de patiënt.

Bas van den Dungen, directeur-generaal curatieve zorg van het ministerie van VWS, had er zichtbaar bewondering voor. Op 12 juni 2014 hield hij de kersverse DICA-jaarraportage over 2013 in zijn handen. “Op mijn ministerie zijn we momenteel bezig met het verzamelen van de gegevens over 2012. Dat DICA binnen een zes maanden met het verslag over het voorgaande jaar komt, zegt iets over hun geweldige drive.”

Wat niet wil zeggen dat het ministerie van VWS geen drive heeft. Van den Dungen hield een gloedvol pleidooi voor een grotere inbreng van patiënten in de discussie over kwaliteit van zorg. “De afgelopen jaren heeft VWS de regierol van verzekeraars benadrukt. Nu moeten we vooral inzetten op versterking van de rol van de patiënt. En kwaliteitsregistratie is daarbij een heel belangrijk instrument.”

De volgende spreker was Marius Buiting, arts en directeur van de Nederlandse Vereniging Toezichthouders Zorginstellingen. Buiting waarschuwde voor een overkill aan toezicht en registratie. “Er is geen land ter wereld dat zoveel verantwoording heeft ingebouwd als Nederland. Daardoor staan we in sommige lijstjes stijf bovenaan. Maar wie eerlijk is erkent dat Nederland in nog veel meer lijstjes een middenmotor is. Er dus veel geïnvesteerd in verantwoording en registratie, met relatief weinig rendement.” Buiting kwam met concrete aanbevelingen. Hij pleitte ervoor om niet de underperformers tot norm te verheffen – “we maken regels voor de onderste helft van de ranglijst en leggen dat op aan de bovenste helft” – maar vooral te kijken naar de outperformers. “De artsen en ziekenhuizen die in de kwaliteitsregistraties het beste scoren zijn vaak de professionals die initatief durven nemen, out of the box denken. De rest is vrij braaf. Het is nodig dat we de zorg in Nederland ‘ontbraven’.”

Ook Ernst Kuipers  (voorzitter Raad van Bestuur Erasmus MC) haakte in op ranglijstjes. We doen het goed als Nederland, maar de prijs (5500 euro per Nederlander) is hoog. Kuipers achtte het onvermijdelijk dat we zorg gaan concentreren in de beste ziekenhuizen. “Je kunt niet overal goed in zijn, zoals blijkt uit de DICA-rapportages. Maar elk ziekenhuis blinkt wel ergens in uit. Ik verwacht dat ook de medische opleiding veel meer in bepaalde centra geconcentreerd gaan worden.”

Dat was koren op de molen van Jan van Bodegom, directeur van het Alexander Monro Ziekenhuis. Hij leidt de eerste volledig gespecialiseerde borstkankerkliniek ter wereld. Kwaliteitsregistratie is goed, vindt hij, maar de wildgroei aan ‘lijstjes’ is dat niet.  “We hebben tachtig medewerkers. Twee van hen hebben als beroep: lijstjes invullen.” Een ander kritiekpunt was dat in alle lijstjes de patiënt schittert door afwezigheid. “Ik denk dat DICA kan helpen om het aantal lijstjes in Nederland drastisch te verkleinen en ook om de mening van de patiënt beter op de kaart te zetten. Want uiteindelijk is er maar één vraag die echt iets zegt over kwaliteit: Zou jij je zieke moeder, vrouw of dochter naar een bepaald ziekenhuis sturen of niet?”

mojoimagealt-2167-alt